Streszczenie szczegółowe „Ogniem i mieczem” - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Rozdział XI

Tymczasem na przedmieściu Hassan-Basza w Siczy Anton Tatarczuk i Fyłyp Zachar dyskutowali o listach odnalezionych przy Skrzetuskim. Obaj obawiali się zdemaskowania i odkrycia ich roli w poselstwie.

Ich rozmowę przerwał dźwięk dzwonu. Był to znak o rozpoczęciu narady kozackiej starszyzny na centralnym placu Siczy. Tłum pijanych Kozaków – tzw. „towarzystwo” – wybrał swoich przedstawicieli, którzy udali się do domu pełnego już atamanów. Spóźniali się jedynie Chmielnicki i Tuhaj-bej.

Po pojawieniu się tych przywódców, rozpoczęto naradę. Chmielnicki poinformował zebranych, że przechwycone listy były skierowane do atamana koszowego, Tatarczuka i młodego Barabasza. Po uniewinnieniu tego pierwszego – dzięki wstawiennictwu mówcy – na języki zostali wzięci pozostali dwaj. Nazwani przez Chmielnickiego zdrajcami, zostali za takich uznani przez całą starszyznę.

Nagle do izby wtoczyło się kilkunastu pijanych przedstawicieli „towarzystwa”. Mimo protestów zebranych porwali Barabasza i Tatarczuka na dziedziniec, gdzie rozerwano ich ciała na strzępy:
„Tatarczuk nie stawiał oporu, jęczał tylko przeraźliwie, ale młody Barabasz począł bronić się ze straszną siłą. Zrozumiał na koniec, że go chcą zamordować; strach, rozpacz i wściekłość odbiły się na jego twarzy: piana okryła mu wargi, z piersi wydobył się ryk zwierzęcy. Po dwakroć wyrywał się z rąk oprawców i po dwakroć ręce ich chwytały go za ramiona, za piersi, za brodę i osełedec; on szamotał się, kąsał, ryczał, upadał na ziemię i znów podnosił się, okrwawiony, straszny. Podarto na nim ubranie, wyrwano mu osełedec z głowy, wybito oko, na koniec przygniecionemu do ściany złamano rękę. Wówczas padł. Oprawcy porwali go za nogi i wraz z Tatarczukiem wywlekli na majdan. Tam dopiero, przy blasku smolistych beczek i stosów ognia, rozpoczęła się doraźna egzekucja. Kilka tysięcy ludzi rzuciło się na skazanych i darło ich w sztuki wyjąc i walcząc z sobą o przystęp do ofiar. Deptano ich nogami, wyrywano kawały ciała; ciżba tłoczyła się koło nich tym strasznym konwulsyjnym ruchem rozszalałych mas. Chwilami krwawe ręce podnosiły w górę dwie bezkształtne, niepodobne już do ludzkich postaci bryły, to znowu ciskano je na ziemię. Dalej stojący wrzeszczeli wniebogłosy: jedni, żeby wrzucić ofiary w wodę, drudzy, by je wtłoczyć w beczki palącej się smoły. Pijani rozpoczęli bójkę ze sobą. Z szaleństwa zapalono dwie kufy z wódką, które oświeciły tę piekielną scenę drgającym, błękitnym światłem. Z nieba patrzył na nią także księżyc cichy, jasny, pogodny. Tak »towarzystwo« karało swoich zdrajców”.


Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 -  - 27 -  - 28 -  - 29 -  - 30 -  - 31 -  - 32 -  - 33 -  - 34 -  - 35 -  - 36 -  - 37 -  - 38 - 


  Dowiedz się więcej
1  Ramowy plan wydarzeń „Ogniem i mieczem”
2  Charakterystyka Skrzetuskiego
3  Adaptacje filmowe „Ogniem i mieczem”



Komentarze
artykuł / utwór: Streszczenie szczegółowe „Ogniem i mieczem”







    Tagi: