Streszczenie szczegółowe „Ogniem i mieczem” - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Rozdział II

Po przebudzeniu, Helena przypomniała sobie wypadki z Baru:
„W tej chwili straszne sceny wzięcia Baru stanęły nagle przed nią jakby żywe. Przypomniała sobie wszystko: rzeź tysięcy narodu, szlachty, mieszczan, księży, zakonnic i dzieci - pomazane krwią twarze czerni, szyje i głowy poobwijane w dymiące jeszcze trzewia, pijane wrzaski, ów sądny dzień wycinanego w pień miasta - na koniec zjawienie się Bohuna i porwanie. Przypomniała sobie i to, jak w chwili rozpaczy padła na nóż nadstawiony własną ręką - i zimny pot operlił teraz jej skronie. Widać nóż ześliznął się jej po ramieniu, bo czuje tylko trochę bólu, ale zarazem czuje, że żyje, że wraca jej siła i zdrowie, pamięta wreszcie, że długo, długo wieziono ją gdzieś w kołysce”.

Gdy do jej izby wszedł znienawidzony Bohun, poinformowała go z przekonaniem, iż nigdy go nie pokocha i jego zabiegi są bezcelowe. Na koniec, wystraszona i zmęczona zemdlała i los oszczędził jej usłyszenia obietnicy Kozaka o zabiciu Skrzetuskiego.

Rozdział III

Ze swoich uczuć Bohun zwierzył się Horpynie. Na koniec zaznaczył, że jeśli pod jego rychłą nieobecność kniaziównie spadnie włos z głowy, on się rozprawi z Dońcówna: „- Dotknij ty jej ręką, a ja cię każę wołami na pal nawlec”.

Przed wyruszeniem do Chmielnickiego Kozak usłyszał od wróżącej z koła wodnego Horpyny, że będzie sławnym wodzem („Ty szczęśliwy - hetmanem zostaniesz”) i ostrzegła go przed zdradą przyjaciela („Widzę cię znowu, a przy tobie ktoś, kto cię zdradzi. Twój druh nieszczery”).

Rozdział IV

Tymczasem Skrzetuski rozpaczał po wieściach o zdobyciu Baru. Nie mógł wyruszyć na poszukiwanie ukochanej, ponieważ pozostawał na służbie u Wiśniowieckiego.

W końcu Jan mógł oderwać się od myśli losie Heleny - otrzymał rozkaz zorganizowania podjazdu na Jarmolińce. W drodze doszło do nieprzyjemnego incydentu – pijany pan Łaszcz zaczął szydzić z uczuć namiestnika, a w końcu rzucił się na niego z szablą. Gdy bohater bez trudu wytrącił mu broń, strażnik koronny wniósł o ukaranie Skrzetuskiego przez Jeremiego.

Po wysłuchaniu relacji świadków, Wiśniowiecki nominował kandydaturę Jana na porucznika, a Łaszczowi nakazał natychmiastowe opuszczenie chorągwi.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 -  - 27 -  - 28 -  - 29 -  - 30 -  - 31 -  - 32 -  - 33 -  - 34 -  - 35 -  - 36 -  - 37 -  - 38 - 


  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka pozostałych bohaterów „Ogniem i mieczem”
2  Pozostałe motywy w „Ogniem i mieczem”
3  Problematyka „Ogniem i mieczem”



Komentarze
artykuł / utwór: Streszczenie szczegółowe „Ogniem i mieczem”







    Tagi: