Streszczenie szczegółowe „Ogniem i mieczem” - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Po kilku dniach podróży bohaterowie dotarli w końcu na ląd – do Kudaku. Jako że była akurat noc, nie zostali wpuszczeni do środka fortecy. Dopiero nazajutrz komendant Grodzicki rozkazał wprowadzić książęcego posła. Po przywitaniu się ze wszystkimi dowódcami Skrzetuski przekazał pisma od Jeremiego Wiśniowieckiego.

W czasie rozmowy z Grodzickim Jan dowiedział się o nadchodzącej wojnie, o zbliżającym się niebezpieczeństwie, o małym zapasie prochu, uniemożliwiającym obronę twierdzy przez stutysięcznym kozackim wojskiem.

Na pożegnanie Skrzetuski otrzymał od komendanta kilka czajek, tj. lekkich łódek do dalszej żeglugi. Tylko w nich mógł pokonać dalszą drogę, a nie chciał zrezygnować z poselstwa. Nie martwił się o siebie, tylko o ukochaną. Wiedział dobrze, że nie zdąży jej obronić przed Kozakami, którzy dotrą do Rozłogów o wiele szybciej, niż on. Szukając jakiegokolwiek rozwiązania dającego nadzieję, wysłał do Heleny Rzędziana:
„bez zwłoki ni odpoczynku ruszysz prosto do Rozłogów. Tam kniahini nic nie mów, czy mi co grozi, ani panience, proś tylko, by zaraz, choćby konno, do Łubniów jechały, choćby bez tobołów żadnych”.


Nad ranem Skrzetuski ruszył w dalszą drogę.

Rozdział X

Skrzetuski z powodzeniem przemierzał w lekkich czajkach wodospady na Dnieprze. Gdy z żołnierzami ujrzeli największy Nienasytc, zrozumieli, że muszą tym razem przeciągnąć łodzie lądem, ponieważ nikomu – prawdopodobnie tylko Bohun tego dokonał – nie udało się pokonać tego wodospadu łodzią.

Pierwszy nocleg bohaterowie spędzili na wyspie Chortyca. Zbudziły ich kroki ciekawskiego nieznajomego, który pytał o ich tożsamość. Gdy usłyszał, że podróżują z poselstwem od księcia do atamana, Kozak zawołał swoich kolegów. Bohaterowie zostaliby związani, gdyby nie Skrzetuski, który pierwszy wymierzył śmiertelny cios. Rozpętała się walka.

Na ranem do Kozaków dołączyło kilkuset Tatarów. Przewaga była wyraźna:
„Dymy, spędzone ruchem masy ciał, rozproszyły się nagle i odsłoniły oczom dwie czajki namiestnika pokryte czarniawym tłumem Tatarów, niby dwa trupy końskie rozdzierane przez stada wilków. Tłum ten parł, kotłował się, wył, wspinał, zdawał się walczyć sam z sobą i ginął. Kilkunastu semenów dawało jeszcze odpór, a pod masztem stał pan Skrzetuski, z zakrwawioną twarzą, ze strzałą utkwioną aż po brzechwę w lewym ramieniu, i bronił się z wściekłością. Postać jego wydawała się olbrzymią wśród otaczającego go tłumu, szabla migotała jak błyskawica. Uderzeniom odpowiadały jęki i wycie”.
Skrzetuski odniósł poważne obrażenia: strzała z łuku wbiła mu się w lewe ramię, a jego ludzie zostali wymordowani.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 -  - 27 -  - 28 -  - 29 -  - 30 -  - 31 -  - 32 -  - 33 -  - 34 -  - 35 -  - 36 -  - 37 -  - 38 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motyw rycerza w „Ogniem i mieczem”
2  Henryk Sienkiewicz - biografia
3  Czas i miejsce akcji „Ogniem i mieczem”



Komentarze
artykuł / utwór: Streszczenie szczegółowe „Ogniem i mieczem”







    Tagi: