Charakterystyka pozostałych bohaterów „Ogniem i mieczem”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Na kartach pierwszej części Trylogii przewijają się setki postaci obdarowanych nazwiskami, a są to nazwiska autentyczne, związane z rzeczywiście występującymi wówczas osobami (wyjątek stanowi Zagłoba), choć najczęściej z ich biografiami nie mają wiele – a często nawet nic – wspólnego. Spotykamy jednak również ludzi z pierwszych kart historii, owych rzeczywistych bohaterów rozgrywającego się dramatu dziejowego”
– teza Marcelego Kosmana („»Ogniem i mieczem«. Prawda i legendy”, Poznań 1999).

Jeremi Wiśniowiecki – to postać historyczna. W rzeczywistości pełnił on od 1646 roku stanowisko wojewody ruskiego, był czołowym magnatem kresowym, a podczas powstania Chmielnickiego przywódcą partii wojennej w Rzeczypospolitej. Stał na czele obrony Zbaraża w 1649 roku, a także dowodził jazdą lewego skrzydła w bitwie pod Beresteczkiem w 1651 roku.

Wiśniowiecki był jednym z tzw. okrutnych książąt, którzy w niezwykle krwawy sposób kolonizowali okolice Dniepru. Do tego celu Jeremiemu służyła prywatna armia. Jego surowość i brutalność pozwoliła mu na zagarnianie coraz większych terenów na wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej, ale z drugiej stronach wywoływała nienawiść wśród prześladowanych Kozaków. Wielkie kontrowersje wśród historyków do dziś budzą stosowane na rozkaz Wiśniowieckiego metody tłumienia powstania Chmielnickiego. Należały do nich wbijanie rebeliantów na pal i wydłubywanie oczu popom. Badacze przeszłości często wyrażają się o Jeremim jak o szalonym despocie, ciemiężycielu i wyzyskiwaczu kozackiego ludu. Według wielu ucieleśniał on magnacką pychę i warcholstwo.

Zupełnie inaczej przedstawił go jednak Sienkiewicz w „Ogniem i mieczem”. Na kartach utworu widzimy Jeremiego Wiśniowieckiego – „pana na Łubniach i Wiśniowcu” - jako wielkiego wodza, prawdziwego przywódcy, ale i postać kontrowersyjną, ponieważ – jak celnie zauważa Marceli Kosman –
„autor wyidealizował jego postać, o co przecież księcia nie wolno winić. Posiadał on negatywne z dzisiejszego punktu widzenia cechy ówczesnej magnaterii, ale zarazem był to człowiek utalentowany, doskonały organizator, doświadczony wódz, który o całą głowę przewyższał swoich kolegów z senatu”.
Do jego cech powieściowych można zaliczyć zatem mądrość, zdolność, szlachetność, odwagę, a nawet miłość do poddanych. Przede wszystkim jednak został ukazany jako znakomity wojskowy, niezwyciężony rycerz, mający wielkie poparcie i uznanie wśród swoich podwładnych. W „Ogniem i mieczem” Jeremi nie kieruje się prywatnym interesem, jak robił to w rzeczywistości, ale szlachetnymi pobudkami, a głównie miłością do Rzeczypospolitej.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 - 


  Dowiedz się więcej
1  „Ogniem i mieczem” jako powieść pisana „ku pokrzepieniu serc”
2  Motyw władcy w „Ogniem i mieczem”
3  Motyw wojny w „Ogniem i mieczem”



Komentarze
artykuł / utwór: Charakterystyka pozostałych bohaterów „Ogniem i mieczem”







    Tagi: