Gatunek literacki, narracja, język, budowa i kompozycja „Ogniem i mieczem”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Najczęściej „Ogniem i mieczem”, jak i pozostałe części Trylogii, zalicza się do gatunku powieści historycznej. Podstawowymi jej wyznacznikami są:
  • umieszczenie świata przedstawionego w mniej lub bardziej odległej przeszłości, licząc od chwili powstania utworu,

  • dążenie do respektowania prawdy historycznej,

  • zestawienie postaci historycznych i fikcyjnych przeżywających przygody prawdopodobne w danych realiach historycznych.

  • Z założeń tych jasno wynika, że fabuła oraz bohaterowie takiej powieści nie muszą dokładnie odzwierciedlać prawdy historycznej, a jedynie się na niej opierać. Sam Henryk Sienkiewicz usiłował wielokrotnie tłumaczyć to krytykom, którzy zarzucali mu fałszowanie historii:
    „Zdarza się zapewne, że powieść historyczna przekręca wypadki lub nawet zmyśla je; zdarza się, że to czyni i historia. Wówczas i pierwsza i druga będą kłamstwem. Ale mówią, że powieść przekręcać i zmyślać musi. Dlaczego? Bo jeśli tego nie uczyni, to będzie historią; więc albo historia albo powieść (…)”.
    (H. Sienkiewicz, „O powieści historycznej”, [w:] S. Tarnowski, „Trylogia”…, s. 240).

    W „Ogniem i mieczem” często mamy do czynienia z zabiegiem mieszania się wydarzeń autentycznych z sytuacjami fikcyjnymi. Podobnie sytuacja ma się do postaci historycznych, które wchodzą w różnego rodzaju relacje z bohaterami wymyślonymi przez autora. Przykładem tego może być związek Skrzetuskiego z Heleną. Sienkiewicz zastosował również zabieg „dopisywania” życiorysów postaciom autentycznym. Warto tu zwrócić uwagę na Skrzetuskiego, o którym pisarz wiedział tylko tyle, że walczył pod Zbarażem i przedostał się obleganej przez Tatarów i Kozaków fortecy, by wręczyć królowi Janowi Kazimierzowi II listy od Jeremiego Wiśniowieckiego.

    Narracja w „Ogniem i mieczem” jest trudna do precyzyjnego sklasyfikowania. Można mówić o niej, że czerpie ona z różnych gatunków literackich. Tadeusz Bujnicki, znany historyk literatury, pisze:
    „W Trylogii zrealizował Sienkiewicz jeden z dwóch podstawowych wzorców narracyjnych, które funkcjonowały w prozie historycznej dziewiętnastego wieku. Wybierając pomiędzy «podmiotowością», czyli żywą wówczas jeszcze tradycją szlacheckiej gawędy, a «przedmiotowością» sięgnął po tę ostatnią”
    (T. Bujnicki, 1972, s. 66). Powieściopisarz zdecydował się na dominację narracji z autorskiego punktu widzenia, komentującą nie tyle losy, postawy i dokonywane przez bohaterów wybory, co wydarzenia historyczne.

    Oznacz znajomych, którym może się przydać

    strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


      Dowiedz się więcej
    1  Charakterystyka Skrzetuskiego
    2  Motyw rycerza w „Ogniem i mieczem”
    3  Streszczenie „Ogniem i mieczem” w pigułce



    Komentarze
    artykuł / utwór: Gatunek literacki, narracja, język, budowa i kompozycja „Ogniem i mieczem”







      Tagi: